Welkom op mijn (onze) wandelweblog 

Wat is er heerlijker dan in de vrije natuur te lopen,genietend van alles wat groeit en bloeit.
Genietend van de stilte om je heen.
Genietend van de lammetjes,koeien,kalfjes,vogels die hoog in een boom hun mooiste lied zingen.
Genietend van elkaar,de zon,de warmte (of bibberen van de kou), het ruizen van de bomen, het kraken van de sneeuw of de bladeren met de herfst onder je voeten.
Elke seizoen is even mooi en even uniek.

Met onze (Nell en René) wandelsokken en wandelschoenen aan.
En onze rugtassen op onze rug( met eten en drinken en evt handdoek voor het zweet). En als we moeten klimmen(of dalen) zelfs  met onze wandelstokken (beter voor de knieën) bij de hand.
Als de zon TE fel en warm is dragen we een pet op ons hoofd en zetten onze  zonnebril op (beter voor het hoofd en de ogen).
We hebben al heel wat afgewandeld.
De ene wandeling is langer dan de andere.
De een nog mooier dan de ander.

Meestal zo rond de 11 / 14 km.
Maar het komt ook voor over de 20 km! (of meer)
Dat is wel te doen hoor,maar het is wel pittig.
Vooral bergje op bergje af(als we op vakantie zijn o.a).
Maar als je dan boven bent op de top……..heb je een vreselijk mooi wijds vergezicht.
En is het genieten geblazen.

Regelmatig lees je er wat van met evt foto’s of slide show.
Als je op de foto’s klikt zie je ze groter.
Schroom niet en kom gerust kijken zo vaak als je wilt.

Enne…..je mag best een reactie achter laten,als het maar aardig en lief is.

Kom geef me je  hand……dan laat ik je meegenieten van onze wandeltochten.
Wandel maar met mij/ons mee.

Liefs Nell de Veth

We waren vanaf Maandag 8 Februari t/m Vrijdagochtend 12 Februari in Walem in een huisje in het vakantiebungalow park "Schin op Geul".
Die geboekt was via KrasDeze leuke wandeling begint niet ver van het park af:

De route

We parkeerde de auto en begonnen met de wandeling:

Het was een frisse start(ongeveer 12 uur) en stond er een koude wind.

En het begon zachtjes te sneeuwen,miezel sneeuw.

We liepen een stukje langs "De Geul " (klik):

Later komen we hem nog een paar keer tegen.

Langs de (kerkplein) st Mauritius R.K kerk(oudste kerk v Limburg) (klik)

Orfeus:
Beeld dat verbondenheid tussen Slovenië en Schin-op-Geul verbeeld. Tegen de keermuur van de kerk berg:

"Tolhuisstraat" in:

Als je deze (rechtsaf)weg af loopt het tunneltje onder door en links kwam je in het bungalowpark "Schin op Geul"

Wij gaan linksaf:

En daar is "De Geul" weer:

Nu gaan we het Schaelsberger (helling) bos in:

Langs de Drie beeldjes :

De Drie Beeldjes: eenCalvarie groep, staan langs het wandelpad Valkenburg – Schin-op-Geullangs de Geul, ter hoogte van het bruggetje dat naar Kasteel Schaloenvoert. De Calvarie groep bestaat uit een kruis op een hardstenen kapelletje, geflankeerd door twee kapelletjes. De kapelletjesdateren uit 1739, getuige ook de inscripties aan de bovenzijde ervan.De beelden in de kapel zijn kopieën uit 1973. Het kruis met corpus,beschermd door een zadeldakje, staat op een hardstenen Rochus kapelletjeen dateert uit ca. 1900. De mergelstenen nis kapellen met beelden vanMaria en Johannes staan op een hardstenen sokkel.

En de brug op(over "De Geul " gaan we nu) de Beukenlaan op: 

Deze lijd je naar het kasteel"Schaloen" die je recht van je ziet:

Over overblijfsel van de poort naar kasteel Schaloen stamt 13de eeuw herbouwd 16de

Het kasteel dichterbij:

Er bevindt zich ook nog een kruidentuin,maar die was dicht i.v.m de winter:

Weer verder richting het bos:

Langs weilanden waar we regelmatig door vreselijke pipepnde draaihekken door moesten:

Een vrij steile  flinke lange trap voert ons naar boven:

Bospad weer volgend:

Mooi uitzicht als je hier loopt:

Rond 10 over half 3 zijn we in:

Hier hebben we deze wandelroute vandaan

Zondag 13 December

Wij liepen hem niet in 4,5 uur,maar in 5,5.
Want ‘t werd donker.
We waren gestart om half 2 en liepen deze route:

We parkeerde eerst bij het Oertijdmuseum de groene poort:

Maar toen we voorbij het hel liepen keek René even op het bord en zag tot zijn schrik dat het sloot om 17 uur,dat haalde we niet.
Dus besloten hem hier neer te zetten en dat mocht van het café-restaurant(René gevraagd) :

Hier moesten we niet zijn:

Hier wel:

Even in dit  kapelletje Maria Reginae naar binnen:

4 kaarsjes gebrand:

We kwamen nog een kerk tegen voordat we links af moesten:

Over de dijk van de Essche Stroom:

Bospad op naar landgoed Eikenhorst:

Even wat drinken  hier zo rond 16 uur:

Brede Essche Stroom:

Langs een stuwdam:

Even kijken hoor:

Mooi dat kolkende water

Weer verder 10 over half 5:

Tegen half 6:

Langs de Dommel dit plaatje in lopend:

Nu begint het te schemeren en moeten we echt opschieten 17:50:

(Dommel liepen eerst aan de andere kant)

Langs een  weer ‘n stuwdam

Avond rood

Donkerpad

Langs de berg Korenmolen ‘De Genenberg’:

Hierna raakte we de weg kwijt,want het pad dat we moesten hebben (hooibrugpad) was niet te vinden.
We wilde rechtdoor gaan,maar het werd weer een donker pad.
En als je weinig ziet door slechte verlichting dan neem je niet gauw een risico en mijn voeten en lies deden zo’n zeer.Dus langs de snel weg gelopen zoveel mogelijk aan de kant,tot we een benzine pomp en daar vragen naar het café ‘De Ketting’ zei hij hoe we moesten lopen.
Niet veel later(half uurtje denk ik) waren we er aangekomen en waren blij warm te kunnen zitten en eten.
Dat hadden we wel verdient.

(klik voor groter de fotoś te bekijken)

Zondag 25 Oktober een mooie herfstdag.
Je zag nog niet veel herfstkleuren,maar het komt langzaam op gang
We starten onze route hier bij het café-restaurant "Roskam"

In het plaatje Achterveld gemeente Leusden,provincie Utrecht:

Room Katholieke kerk St Jozef parochie Achterveld op de Hessenweg:

De Sint Jozefparochie te Leusden, toen nog Hamersveld, is opgericht in 1855 door aartsbisschop Zwijsen van Utrecht:

Hessenweg de oude handelsweg.
Veel handelaren kwamen vanuit Duitsland(Hessen) via deze weg om hun handelswaren te verkopen in ons land:

Daarom is een groot deel van de boerderijen langs de Hessenweg gebouwd.

We lopen nu deze weg op.

Het(jeugd) dorp: (ca. 800 inwoners),

Vanaf hier zag je het plaatje ‘Achterveld’ goed:

Schoonderbekerweg loopt van het plaatje ‘Achterveld’ naar ‘De Glind’:

Als je het laatste punt voorbij hebt gelopen(waar de straatnaam op staat zie foto)
kom je deze kunstwerk tegen waar op deze tegel een tekst staat:

Dit kunstwerk heeft Jan Carel Koste gemaakt en heet"Choosing the Right Way"
In opdracht van de ”Gemeente Barneveld” en ”De Rudolf Stichting” (klik hierop)heeft hij een beeld gemaakt met als thema ”Wandelen en Jeugd”.
Wandelen vanwege de kruisende klompenpaden. Jeugd vanwege Jeugddorp De Glind:

Geintje van mij,nu kunstwerk helemaal:

Voor meer info over  de making off van dit en de Kunstenaar (klik)

De Glind is de thuisbasis van De Rudolphstichting. Het dorp dat in 1911 door dominee Rudolph werd gesticht is uniek in Europa. Tussen Amersfoort en Barneveld ligt een kleine, maar complete dorpsgemeenschap die geheel gericht is op hulp aan kinderen. De Rudolphstichting is eigenaar van De Glind. Ze biedt er een tiental organisaties mogelijkheden voor hulp en zorg aan kinderen.:

Nu staken we over en verlieten:

We gaan nu het landgoed "De Boom" in:

We gaan een zandweg over en dan komt je in het bosgebied rond ‘Hardeveld’ eigenlijk ‘Herteveld’(vanwege de herten die je overdag en in de avond kan zien),maar in dit gebied zegt men ‘Hardenveld’

Stukje over de verharde weg:

Weer het bos in:

Goed deze blijven volgen:

Oude ‘Moorsterpad’:

Vroeger liep deze weg door het bosgebied van ‘Leusden’ en ‘Achterveld’

Naar de buurtschap ‘Moorst’ is de naam aan verleent,in 1954 is deze echter omgelegd en loopt het nu om het boscomplex heen:

En rond kwart voor 2 kwamen we dit tegen:

Helaas hadden we al koffie,brood,ontbijtkoek en appel bij ons,maar een leuke verrassing(water tapen kon je ook):

Half 3 weer verder het bos in:

  (speciaal effect)

Bijna eind in zicht,hierachter staan wij met ons busje(helemaal omlopen dus):

Langs de modderbeek:(vanuit Barneveld richting  Achterveld)

En weer op de ‘Schoonderbekerweg’ :

Bij het café-restaurant ‘De Roskam’ namen we een cap met  een overheerlijke appelpunt(Rene) en mokkapunt(Nell).
Maar wat roken de patatjes lekker zeg!
We besloten een sate plate te nemen…patatjes met een BBQ pen sate met satesaus.We hebben overheerlijk gegeten op het verwarmde terras en uitzicht op de st Josef kerk,wat wil een mens nog meer.

Het was me een dagje wel!

Gisteren was het zondag en weer een mooie dag om te wandelen.
Dit keer op er weer ‘in’ te komen 7 km.
Vanwege herstel na operatie:

Overzicht van de wandeling.

 
Goed aangegeven wandelroute.

Enkel is het eerste stukje raar,je moet over steken,laten ze je een beetje omlopen en dan steek je over terwijl je net zo goed rechtdoor kon lopen langs de vijverflat.

Oversteken en dan natuurpad op.
Hier zie je goed het verschil tussen natuurpad en aangelegde pad.
De brug gaan we over:

Het natuurpad op.

Langs een wijk.
Zo hier woon je mooi hoor.

Hier gaan we niet overheen ,maar blijven rechtdoor lopen.

We liepen veel langs water.

Rechtdoor blijven lopend langs de snelweg.
"Krimpener bosweg"

Tot de stoplichten en dan oversteken.

Je moest hier erg opletten waar je nu heen moest lopen ivm met die opbrekingen.
Het boekje van het ‘groene hart lag in het busje.

Recht ligt een golfbaan en daar loop je langs.

Zandwinplas

Rechts ligt een golfbaan daar lopen we langs

We moeten helemaal achterin wezen.

Met de bocht mee.

Links ligt de golfbaan en de golfbaanrestaurant

Linksaf en dan rechtsaf

Langs een honden zwemplaats

Rechtsaf

Vele watertjes kom je tegen

Tijd voor de lunch

Die deden we hier.
De bediening was niet snel,maar ach het weer was stralend en we zaten lekker in de zon.

Mijn lunch.
Gegrilde kip met honing mosterdsaus

René zijn lunch

Na iets meer dan een uur,liepen we weer verder na oversteken.

En dan rechtsaf

Met de bocht mee

En dan een woonwijk door,nu is het niet ver meer

Een eenzame reiger

Deze wandeling komt uit het boekje van de ANWB wandelgids.Groene Hart wandelingen 5-14 km".Wandeling nummer 33

Maandag 2de Paasdag 13 April,

De route begint bij het station van Baarn.
Maar eerst liepen we naar een winkeltje waar ze koeken enz hadden en drinken.
We namen voor ons beiden ‘n cappuccino:

Daarna liepen we vanaf het perron met de trap naar beneden richting ‘Eethuys de generaal’
Aan de achterkant van het station de tunnel door.
Daarna linkerpad omhoog en straat oversteken.
Vanaf daar loop je iets naar rechts en neem je het eerste pad links het bos in (zie foto 2).
Dit pad(zie hieronder foto) loopt naast het eethuys (dit ligt links):

2

Dan na 100 m de oranje route:

Daarna staken we een kruispunt over.
En liepen naar rechts en kwamen deze tegen:

Dan daarna lopen we over dit paadje:

En komen al gauw de route tegen die we volgen moeten n.l met een…..

We lopen ook nog even langs een heideveld.
Het ziet er overal er droog uit.
De natuur had duidelijk een slokje regenwater nodig:

Ook moesten we soms even sportief doen:

Om  half 2 begon onze magen te knorren.
Ha daar kunnen we zitten,heerlijk in de zon,tussen de paarse heide:

Na een half uur gezeten te hebben vervolgde we onze weg.
En kwamen hier terecht:

Waar het behoorlijk druk was in dit recreatiegebied:

Na een aantal minuten lopen we langs het hek van  paleis  "Drakenstein":

Ik wilde nog een foto nemen van de oprijlaan van het paleis,maar het is wel heel erg beveiligd met camera’s en de bewaking liep meteen al richting ons.
We lopen langs het hek nu over een verharde weg:

Langs een begraafplaats lopen we het dorp:

in

Op een gegeven moment moet je wel oppassen want je loopt snel mis.
Omdat het niet echt duidelijk is.
Je loopt gauw mis hier bij het hek van het kasteel.
Bij punt 42(onder de fotoś en het verslag staat de link naar de wandelroute) staat dat je de eerste weg link moet en daar hoort dan bij dan direct rechts richting kastelen tuin route(er staat een bord waar het op staat).
Je loopt dit snel voorbij en dan loop je een rondje:

15:40

Mooi he?

Rond 10 voor 4 gaan we even op een boomstam zitten en kijken naar de ven van "De Stulp":

VANG!!!!:

Ven dichtbij:

Het is nog een klein stukje:

Voldaan van de wandeling strijken we nee op het terras van:

Kijk hier naar de site van dit restaurant

Hier vindt je de volledige wandeling die wij gelopen hebben

Dinsdag 17 Maart hadden we ook weer een wandeling om te doen.
Anita en Patrick en hun nicht met vriend en vader van nicht gingen skiën.
We reden even achter hun en parkeerde de auto ook in Koningsleiten en gingen ieder ons eigen weg.
De wandeling begon om 10 uur:

Eerst een stukje over een verharde weg:

We gaan de gele borden volgen.
Er waren vaak goede gleuven gemaakt waar je met behulp van je wandelstokken door heen kon lopen.
We moesten hem enkel wat korter maken,zodat we de stokken in de sneeuw konden prikken en dat ging met dalen beter en vaak met een lekkere tempo:

Er lag hier meer sneeuw dan afgelopen Maandag en de sneeuw voelde lekker zacht aan:

Hier zie je hoe de borden eruit zagen en René met zijn stokken:

Wonderbaar mooi:

En net poedersuiker:

Kleine waterval,zie je hem ook?:

En omhoog:

Je zou het niet zeggen,maar we staan op een brug:

En klimmen weer:

Na dit stuk zagen we geen gele borden meer en waren er geen goede padden.
Je zakte te ver door dan.
Dus een heel stuk over het asfalt over een weg waar ze af en toe als gekke reden:

We hebben zeker wel een half uur zo moeten lopen.
De weg leidde ons naar Krimmlwatervallen grenspost.
We bekeken de situatie even vanuit een uitkijktoren,richting Krimml  lopen konden we niet,want de sneeuw was TE diep:

Na ongeveer een  half uur gelopen te hebben bereikte we skigebied ‘Hochwald’
We aten onze broodjes die we meegenomen hadden en dronken bestelde cappuccino.
We keken naar al die mensen die naar beneden  skiede.
En  liepen na een half uur weer verder:

Sneeuwman René:

We maakte nu een rondwandeling door dit skigebied:

Een half uur later liepen we letterlijk midden in de sneeuw.
Je zag amper de huizen.
Soms zag je nog maar een heel klein deel van een houten huisje,dan piepte net een raam uit de sneeuw.
We liepen midden in een wand van sneeuw:

Een half uur later liepen we weer over de snelweg naar Koningsleiten:

Het begon te sneeuwen.
Ook leuk om mee te maken om IN de sneeuw MET sneeuw te lopen.
Het was nog een uur lopen voordat we er weer waren.
Moe maar voldaan streken we bij onze vrienden en familie op een terras neer en dronken René en ik een biertje.

Vanaf vrijdag 13 mrt t/m zaterdag 21 mrt waren we op winter(sport) vakantie.
In het plaatjes ‘Hart’ (Fugen) te Oostenrijk.
Met onze vrienden Anita en Patrick,die weer hun oom,tante,nicht met vriend en 2 vrienden van oom en tante meenamen.
Anita en Patrick deelde met ons een huisje.
Kijk maar voor meer hierin.

Onze foto album over vakanties en uitstapjes

Wij (René en ik) gingen wandelen en uitstapjes maken en de rest skiën.
Op Maandag 16 mrt begonnen we met deze wandeling om half 10:

Bij dit restaurant begint de wandeling,2 km van het plaatsje ‘Hart’ vandaan.

(2)

(3)

We dachten dat we rechtdoor moesten lopen en gingen licht stijgend
met behulp van onze stokken omhoog.
Het watertje van foto 2 liep rechts van ons.

Maar we zagen ook dat er een waterval was.(45 minuten lopen)
Dus dan konden we die er ook gelijk bij pakken om te bekijken.

Wij als watervallen fanaten sloegen deze natuurlijk niet over.

We sloegen rechtsaf de brug over (fotoś zijn op de brug gemaakt) en zagen rechts van ons dit:

En links van ons deze 2 fotoś :

Al krakend door de sneeuw verlaten we de brug.

Koud is het niet:

Dit was wat we zagen.

Uitmonding van de waterval:

In de verte zien we de waterval opdoemen.

We vervolgen onze weg over deze brug:

En zien dit terwijl we er overheen lopen:

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Daar zal je hem hebben………de waterval:

Het zag er een beetje wild uit.Ik heb de foto even dichterbijgenomen,dan zie je hem beter:

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

We kregen van deze aardige klim het erg warm en deden onzetruien
uit en hadden enkel onze t-shirt aan onder onze jas. (je zag ons dampen van de warmte)
Jaja  we hebben onze jassenwel dicht  gedaan.
Want met de zon erbij is het welwat warmpjes.

René geniet ff (terwijl we wat uitblazen) van het uitzicht:

<!– @page { size: 21cm 29.7cm; margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } –>

Jemoest wel oppassen dat je niet ergens liep waar je door de sneeuw kon zakken:

Dat gebeurde soms weleens en dan zakte je diep door,ook zo dieptot je knieën!!!!

Bijna zijn we boven………..

Nog even volhouden.(kuiten)

Alpuffend kwamen we boven.

Dit zagen we links van ons.
Het dal lag ver onder ons,zonder sneeuw.
En wij stonden er middenin!

Even laten zien dat we er een flinke rode kleur van hebben gekregen:

René een beetje moe:

Oke en nu gaan we  weer naar beneden waar we bruine borden tegen kwamen en
o.a ook het bord die wij moesten hebben.
Een stevige klim naar boven naar "Schlitters",een smal pad op:

Een stevige klim weer,gelukkig stonden er vaak op bijna iedere bocht een bankje om op te zitten.
Maar wij maakte daar geen gebruik van en liepen met af en toe op adem komend (hartslag even wat rustiger laten worden) door:

Deze kwam goed van pas,dat liep wat fijner (voor even dan):

Na ongeveer een kwartier lopen moesten we weer een keuze maken bij bruine borden:

Helaas stond "Kaunzalm" er niet op(die moesten we hebben) ,dus besloten we de "Fugenberg" te nemen en volgde de rode pijlen,de berg op (hijg,hijg):

Dat was weer lekker een hele klim!:

Maar helaas,bovenaan moesten we langs de berg….. de sneeuw was TE diep en het was afgesloten:

Dus langs deze berg:

Nee haha het is geen spook….maar René die het warm had gekregen van de klim omhoog:

Na weer een kort stukje kwamen we op een verharde weg en aten daar onze broodjes en dronken wat.
Nu zagen we op het bordje wel "Kaunzalm" staan,maar het was nog meer omhoog en we  besloten "Maria Brettfall"  te nemen.

We moesten een heel stuk over een geasfalteerde weg,dalend naar beneden.
Inmiddels voelde het steeds kouder aan:

Een half uur later konden we afslaan om weer naar beneden door sneeuw te gaan dalend(met stokken):

We kwamen een kerkje tegen (Maria Brettfall):

Het kerkje verlatend slaan we rechts af:

En weer dalend door de sneeuw:

En nog geen 10 minuten later komen we op de weg aan die ons lijd naar het centrum van "Hart":

Oppassen we steken over:

Verderop ligt een pad die we nemen en dan is het rechtdoor en echt voor ons  zijn dit de laatste loodjes:

Bij het rode kerkje moeten we zijn:

Een uur later zijn we bij de auto en rijden richting het huisje.

Vandaag voeg ik de laatste 2 slideshow wandel foto’s van het jaar 2008 toe.
René en ik zijn samen naar Portugal geweest met (schoon)pa,(schoon)zus(je),nichtje en tante v (schoon)zus(je) en René.
De vakantie was van Dinsdag 9 December t/m Dinsdag 16 December en stond helemaal in het teken van Mamaatje Roos.
(schoon)pa en (schoon)ma gingen hier vaak met plezier heen om te genieten van een welverdiende vakantie.
Ze kwamen hier graag.
Mamaatje Roos hield er zo van,vooral van de Portugese stranden en de zee.

En de 2de wandeling:

Donderdag 6 November

Ook deze dag was het stralend warm herfstweer.
Meestal ga je niet wandelen als het regent,want dan is er niets aan.
Deze wandeling koste 1 euro en je kocht de beschrijving bij de receptie van het park ‘ De Roompot’ te Weerterberg.
Helaas was  naar onze mening de beschrijving niet echt duidelijk en liepen we vaak verkeerd en liepen door onze verstand en kaart te gebruiken zodat we niet de weg kwijt raakte.
Ook door goed je oren te gebruiken en op de geluiden te letten wist je wel waar je zat
Denk maar eens aan het geluid van de trein of het verkeer in de verte.
Gelukkig bezaten we een plattegrond waar je de route op stond.
We hebben heel de route gelopen en denk ik wel 24 km gewandeld,als het niet meer is.
‘Have fun’ weer met de slide show foto’s: